आज पहाटे तीनच्या सुमारास जाग आली. परत झोपायचा प्रयत्न केला पण झोप काही येईना. शेवटी उठून अभ्यासाला बसलो. तो पण काही होत नव्हता. प्रिया आणि स्वप्निल शी बोललो. छान वाटल. अस वाटत आहे आज पहिल्यांदा मी होस्टेल लाईफ जगत आहे.
हा एकटेपणा खायला उठतो. पप्पांनी कस केल असेल ना! ते कोरेगावला असताना एकटेच राहायचे. तिकडे तर त्यांना काहीच नव्हत. किती एकटेपणा खायला उठत असेल ना त्यांना. पण आज पटत आहे, जोपर्यंत माणूस इकटा राहत नाही तोपर्यंत तो शिकत नाही. सगळ्या गोष्टी ह्या बाहेर राहिल्यावरच कळतात.
अस वाटत आहे गुगल कराव आणि बघाव कि एकटेपणा घालवण्याचे १०१ प्रकार. स्वप्निलला पण किती एकट वाटत असेल इकडे आल्याआल्या.
हा एकटेपणा खायला उठतो. पप्पांनी कस केल असेल ना! ते कोरेगावला असताना एकटेच राहायचे. तिकडे तर त्यांना काहीच नव्हत. किती एकटेपणा खायला उठत असेल ना त्यांना. पण आज पटत आहे, जोपर्यंत माणूस इकटा राहत नाही तोपर्यंत तो शिकत नाही. सगळ्या गोष्टी ह्या बाहेर राहिल्यावरच कळतात.
अस वाटत आहे गुगल कराव आणि बघाव कि एकटेपणा घालवण्याचे १०१ प्रकार. स्वप्निलला पण किती एकट वाटत असेल इकडे आल्याआल्या.
No comments:
Post a Comment